Minder STRIJDEN, meer SCHATERLACHEN

Seada Nourhussen is hoofdredacteur van OneWorld, het magazine dat in een verrechtst medialandschap voor rechtvaardigheid strijdt. Maar haar als ‘strijder’ typeren zou eenzijdig zijn. ‘Ik doe een belofte aan mezelf: meer schaterlachen, slap ouwehoeren aan eettafels, rust en zachtheid. Want dat definieert mij óók.’

(FOTOGRAFIE PASSIAN SMIT HAAR EN MAKE-UP LAURA YARD)

‘Maatschappijkritiek is wel heel erg gewenst.’ Verder mocht ik deze gastcolumn over mijn dromen en ambities voor 2022 zelf invullen, informeerde de redacteur van JAN mij. Nou, ze had nog wel één toevoeging over mijn column: ‘Mag pittig zijn, hoeft niet.’

Ik had niet eens gevraagd waarom JAN uitgerekend mij vroeg voor deze column; niet bepaald een titel vol politieke statements. Jaren geleden stond ik hier ook in met een interview over mijn identiteit als migrant nadat ik een reeks had geschreven over mijn eerste terugkeer naar Ethiopië. Het kwam erop neer dat ik me rijk voelde, zei ik opgewekt; alsof ik een appartement had in Amsterdam en een landhuis in mijn geboortestad Gondar.

Dit was vóórdat ik tijdens mijn Afrika-redacteurschap bij Trouw continu ongelijkheid van dichtbij zag. Voor mijn uitgesproken-heid op Twitter, voor mijn columns. En voor mijn hoofd-redacteurschap van OneWorld, waarin we confronterende onderwerpen zoals racisme en seksisme behandelen die andere media liever laten liggen. Haast een ander tijdperk.

Tegenwoordig weet ik wat er bij lezingen, radio, televisie en gastcolumns van mij wordt verwacht: scherpte, ongezouten kritiek, felheid, misschien een beetje ophef? Vaak krijg ik die rol rond bovengenoemde hete hangijzers waar anderen met een grote boog omheen (kunnen) lopen. Het is een positie die ik zo vaak heb moeten innemen dat de buitenwacht mijn hele persoonlijkheid ermee vereenzelvigt. ‘Strijder,’ zo begroeten sommigen me. Ongemakkelijk.

Onderdrukking aankaarten doe ik tegen wil en dank. Ik heb niet de luxe géén vragen te stellen bij onrecht – je zou hopen dat elke journalist die noodzaak voelt. Ik heb mijn columns niet gebruikt om miniatuurtjes te produceren over mijn privéleven of garderobe (terwijl ik evengoed van mooie kleding, fijne reizen en suffe soaps hou). Ik heb dat podium gebruikt voor zaken die groter zijn dan ik. Omdat ik die verantwoordelijkheid voel als een van de weinige zwarte vrouwen in de journalistiek.

Vind je dit interessant?

Ontdek nu alle Belgische top titels in één app!

Al abonnee?
Log in om verder te lezen

Ik leid een magazine dat ‘journalistiek voor rechtvaardigheid’ bedrijft. Ik ben trots op hoe wij met complexe en vaak impopulaire onderwerpen tóch onze plek innemen in een verrechtst medialandschap. Het levert bijzondere verhalen op. Zoals een bekentenis van een witte moeder dat ze niet weet hoe ze haar zwarte dochter kan beschermen tegen racisme. Een reconstructie van het allereerste, maar genegeerde toeslagenschandaal tegen Somalische Nederlanders. Of een sociale begrafenisondernemer die desnoods geld toelegt om te voorkomen dat dakloze mensen anoniem overlijden.

Het is bemoedigend dat wij als onafhankelijke, black-owned titel invloed uitoefenen op witte mainstreammedia, die door hun kopieën van onze artikelen moeten nadenken over hun tekortkomingen. En dat steeds meer lezers en aspirant-journalisten ons ontdekken.

Maar ik wil ook stilstaan bij wat onze missie vereist. Maatschappijkritiek leveren vergt dossierkennis en uithoudingsvermogen. Langer zoeken naar een geschikt verhaal, beter kijken naar die tegel die niet is gelicht. En het betekent dat je vaak in verzet bent tegen je omgeving, die je vervolgens gaat zien als verbeten strijder en de andere facetten van je persoonlijkheid dreigt te vergeten. Je zorgeloosheid, je schaterlach, je impulsiviteit.

Ik verkeer niet in een permanente staat van verontwaardiging of paraatheid om onrecht te bestrijden. Dat zou doodvermoeiend zijn, slecht voor mijn huid en funest voor mijn talent om bijna alles met humor te relativeren. In 2022 heb ik 22 werkjaren achter de rug. Ruim de helft van mijn bestaan breng ik door van deadline naar deadline – net zoals nu. Waarom zei ik ja tegen nóg meer werk dan er al voor me ligt? Had ik niet gezegd dat ik eindelijk middelmatig zou worden?

In 2022 hoef ik geen extra ambities of grote idealen. Ik doe een belofte aan mezelf: meer schaterlachen, slap ouwehoeren aan eettafels, rust en zachtheid. Want dat definieert mij óók. Sterker: dat ben ik écht. Zonder de (zelfopgelegde?) druk om het grotere plaatje altijd boven mezelf te stellen.

Ik heb niet de luxe géén vragen te stellen bij onrecht – je zou hopen dat elke journalist die noodzaak voelt

Dit artikel komt uit:
JAN - Editie 1/2 - 2022

JAN - Editie 1/2 - 2022
Terug naar overzicht
Terug naar overzicht

Lees meer

Alle artikels
Een verkrachter, een creep en een billenknijper
Humo

Een verkrachter, een creep en een billenknijper

DWARSKIJKER Een verkrachter, een creep en een billenknijper BOOS: THIS IS THE VOICE Nu op YouTube De afgelopen dagen mochten we met z’n allen getuige zijn van een deprimerend spelletje wir haben es nicht gewusst. Hoe geheimen die al jaren door de wandelgangen spoken, toch telkens voorbij de juiste oren kunnen waaien, het is geen raadsel waarover het aangenaam piekeren is. Vergelijk ‘The Voice of Holland’ met een openliggende beerput: je hoeft er toch niet met je kop boven te hangen om gewaar te worden dat het zaakje stinkt? ‘BOOS: This Is the Voice’ was van zo’n explosiviteit dat de aflevering al dagen op voorhand bommetjes deed ontploffen. Marco Borsato blijkt een ordinaire billentaster bij 13-en 14-jarige meisjes, Ali B richtte zich als een roofdier op nauwelijks volwassen vrouwen (‘Ik was helemaal…

Lees meer
Iedereen❤ tom
Veronica Superguide

Iedereen❤ tom

Alle vrouwen willen met hem trouwen, alle mannen willen hem zijn en alle kinderen willen hem worden. We hebben het over presentator Tom Waes, vanaf deze week terug op tv met Reizen Waes: Wereldsteden.

Lees meer
Danny de Munk aangeklaagd wegens verkrachting
Primo

Danny de Munk aangeklaagd wegens verkrachting

In Nederland is met het ‘The Voice’-schandaal een beerput opengetrokken waarvan de bodem nog niet in zicht is. Na Marco Borsato en Ali B. is nu ook een klacht wegens verkrachting ingediend tegen Danny de Munk (52). Zender RTL schrapte de zanger meteen als panellid in ‘I Can See Your Voice’. Het vermeende slachtoffer is volgens De Telegraaf een vrouw die 15 jaar geleden nauw met De Munk samenwerkte bij de musical ‘Ciske de Rat’. De zanger ontkent bij monde van zijn advocaat dat hij zich ooit schuldig maakte aan seksueel grensoverschrijdend gedrag.…

Lees meer
Selena Gomez verdacht van moord: ‘Alles voor de aandacht!’
Humo

Selena Gomez verdacht van moord: ‘Alles voor de aandacht!’

Eén van de fijnste verrassingen op de streamingdiensten in 2021 was ‘Only Murders in the Building’: een misdaadkomedie over drie bewoners van een New Yorks appartementsgebouw die het overlijden van één van hun buren onderzoeken en ondertussen een podcast over hun speurtocht maken. Tijdens het tweede seizoen, dat deze week van start gaat op Disney+, worstelen Charles (Steve Martin), Oliver (Martin Short) en Mabel (Selena Gomez) met de vraag hoe ze een opvolger kunnen maken voor het succesvolle eerste seizoen van hun podcast, vooral omdat ze intussen zélf van moord worden verdacht. – ‘Only Murders’ was één van de grootste hits voor Disney+ vorig jaar. Kwamen er ook lovende reacties uit onverwachte hoek? SELENA GOMEZ «Meryl Streep! Die kwam tijdens een receptie naar me toe om te zeggen hoe goed…

Lees meer
André Hazes heeft alweer een nieuw lief
Primo

André Hazes heeft alweer een nieuw lief

André Hazes heeft alweer een nieuw lief André Hazes (27) heeft dan toch niet voor zijn ex-verloofde Monique (44) gekozen (of zij niet voor hem?) en ook Sarah van Soelen (26) is definitief verleden tijd. De rusteloze zanger heeft een nieuwe ‘ware liefde’ gevonden, in Anne Rose Zonneveld (27). Zij werkt voor zijn moeder Rachel (51) en André kent haar al van in zijn jeugdjaren. Terwijl Rachel zich druk maakt over de verdwijning van het Legobeeld van André Hazes Senior op de Dam in Amsterdam - opdeplaatswaarhetbeeld stond lag een briefje met: ‘Corona gooide roet in het eten. André heeft nu tijd voor een ander optreden’ -, is de jonge Hazes met zijn nieuwe vlam naar Spanje vertrokken. Later deze maand zou er nog een tripje naar Italië gepland staan.…

Lees meer